Ruttigheid in de zorg

De afgelopen maanden volgde ik de ontwikkelingen rondom TSN . Al langer maak ik me druk over vrijwilliger centrales die de taxi branche slopen. In dat kader heb ik contact met vakbonden, een alternatieve oplossing aangeboden bij de curator van TSN en recent sprak ik met een super enthousiaste thuiszorg onderneemster die zich ook ernstig zorgen maakt. Het is eigenlijk heel vreemd de vakbonden en de werkgevers delen dezelfde zorg . In plaats van de oorzaak echter te bestrijden raken ze in een aantal gevallen met elkaar in conflict.

Vandaag lezen we in de Volkskrant het zoveelste artikel over alles wat misgaat.

Het begint bij de decentralisatie besluiten uit Den Haag, een botte bezuiniging operatie waarbij iedere Gemeente zelf beleid moest gaan maken op de terreinen zorg en werkgelegenheid. Men kreeg 30% tot 40% korting op budget en de verzorgingsstaat moest vanaf 1-1-2015 de participatiemaatschappij worden.

Als aanhanger van Keynes had ik liever gezien dat de overheid de afgelopen jaren had geïnvesteerd in plaats van bezuinigd, maar dat zijn de afspraken gemaakt in Europees verband dus ik begrijp bezuinigingen. In het zorg domein waren ze echter ondoordacht en gaat het de maatschappij uiteindelijk veel geld kosten en ellende opleveren. Hier had gisteren een raadgevend referendum over moeten gaan, dan was de opkomst zeker wat hoger uit gevallen. Er werken namelijk meer dan 1 miljoen mensen alleen al als vrijwilliger in de zorg en iedereen kent wel iemand die een ander helpt.

In tegen stelling tot velen neem ik de Gemeenten relatief heel weinig kwalijk. Je kunt iedere euro maar 1 maal uitgeven dus ging men bij aanbestedingen ten behoeve van de zorg voor de laagste prijs. Bedrijven gingen uit van een consolidatie in de markt en wilden hun mensen aan het werk houden en gingen in veel gevallen tot onder kostprijs aanbieden. Dit gebeurde ook in de taxibranche, er zijn inmiddels heel weinig taxibedrijven die dit na kunnen vertellen want ze gingen bijna allemaal failliet. Wat ik wel opmerkelijk vind is dat veelal geselecteerd wordt op kostprijs per uur. Asscher heeft loonvolgend werken en aansprakelijkheid van inlener bij ontwijking van cao namelijk ingevoerd. Oftewel de gemeente moet zich verdiepen bij een aanbesteding in de kostprijs van personeel, deze naar mijn mening fixeren en dan aanbesteden op de kwaliteit en de prijs van de regie oftewel de bureau marge.

Daarnaast speelt een ander fenomeen een rol. Asscher wil graag dat mensen na twee jaar een vast contract krijgen. De opdrachten van de Gemeenten worden om de paar jaar opnieuw aanbesteed. Hoe kan een ondernemer in de zorg langlopende verplichtingen aangaan op verzoek van Asscher terwijl deze maar kort lopend gedekt zijn door dezelfde overheid als opdrachtgever en wellicht zelfs feitelijk werkgever? Denk daarbij ook aan het feit dat mensen het werk in principe moeten volgen na een aanbesteding. Met stoelendansen tot gevolg.

Verder is de WMO er niet beter op geworden, wordt er minder tijd per zorgbehoevende gegund en zo ondervinden dus ook zorgbehoevenden hinder van deze botte bezuiniging. Overal waar ik kom leeft dit ook en is men angstig dat door websites als www.overbetuwevoorelkaar.nl nog meer vrijwilligers voorheen betaald werk moeten gaan doen. Dit is geen verwijt naar Overbetuwe voor elkaar, maar het baart mij ernstig zorgen.

Bij de curator van TSN heb ik voorgesteld de inleners aansprakelijk te stellen voor een deel van het tekort in de boedel namelijk het deel dat de onderneming te kort kwam om aan al haar verplichtingen voortvloeiend uit de cao aan het personeel te voldoen. Helaas ging de bewindvoerder verder met de demotie zaak waarbij de te lage prijzen ten kosten van het personeel zouden gaan. FNV voert nu wel een soortgelijke zaak in de bouwwereld en ik verwacht gezien de keten bepaling en het feit dat ook de opdrachtgever verantwoordelijk is voor loonvolgend werken dat ze deze zaak zullen winnen. Een gemiste kans, ook voor gemeenten die daarmee echt verhaal konden gaan halen in Den Haag.

Hoe nu verder? Naar mijn mening moeten echt de aanbesteding regels per direct op de schop en tarieven aangepast worden naar kosten dekkend, en de kwaliteit en de kostprijs van de regie bepalend worden gemaakt. Ik verwacht een visie en actie vanuit Den Haag en gemeenten op verdringing van betaalde banen. Want denk nou eens door, al die mensen die nu hun baan verloren hebben krijgen wel een uitkering! Dat kost de staat zoveel geld. Natuurlijk staatsteun is uitgesloten maar denk nu eens na. Ook bij V&D zag ik mogelijkheden. Had de brug WW ingezet als co financiering van de doorstart. Letterlijk in het laatste weekend werd door EZ gewoon nee gezegd op dit idee.

Wat mij betreft is Den Haag dus per direct aan zet, doen ze niks, ze weten dat ze indirect aansprakelijk te stellen zijn dankzij de wetgeving van Minister Asscher. Dit kabinet is verantwoordelijk en dus aansprakelijk!